Podgrzybki występują zarówno w lasach iglastych, jak i liściastych, często w starych drzewostanach. Znajdziemy je w mchu, na polankach, pod drzewami i blisko pni. Rosną pojedynczo lub w grupach po kilka sztuk obok siebie.
Kapelusz jest ciemnobrązowy do kasztanowo-brązowego. Osiąga średnicę nawet do 15 cm. Młode osobniki charakteryzują się półokrągłymi kapeluszami, zmieniającymi się z wiekiem w wypukłe, aż w końcu płaskie i rozpostarte. Powierzchnia kapelusza jest sucha, matowa, niekiedy zamszowa, a w deszczowe dni śliska i wilgotna. Warstwa rurek po uszkodzeniu zmienia się szybko w ciemne zielono-niebieskie, sinawe plamy. W zależności od występowania trzon jest gruby, pękaty i krępy, albo cienki i cylindryczny (w mchach). Cechuje go kolor jasnożółty, na którego tle pojawiają się ciemniejsze, ochrowo-brązowawe, podłużne włókienka.
Charakteryzuje je słaby, lecz przyjemny zapach oraz łagodny, orzechowy smak. Podgrzybki nadają się do suszenia i duszenia. Można je marynować, zwłaszcza młode osobniki.