Boletus edulis
Borowika możemy spotkać w lasach iglastych, liściastych oraz mieszanych. Preferuje drzewostany w średniej klasie wieku, miejsca dobrze doświetlone i skraj lasu, a najczęściej można go spotkać w górach pomiędzy świerkami. Występuje zarówno pojedynczo jak i w niewielkich grupach.
Kapelusz osiąga do 25 cm średnicy, a trzon ma wysokość nawet 20 cm. U młodych owocników kapelusz może być białawy, piaskowy, przez jasnobrązowy do ciemnobrązowego. Jego kształt początkowo jest półkulisty, następnie wypukły, a u starych płasko rozpostarty. Powierzchnia może być gładka, jak i pomarszczona. Pory młodych egzemplarzy są białawe, później zmieniają się w seledynowe, aż do oliwkowozielonych. Trzon białawy lub jasnobrązowy.
W kuchni ceniony jest za zwarty miąższ, który nie czernieje podczas obróbki. Ma łagodny, orzechowy smak. Zapach świeżych owocników jest bardzo delikatny, w odróżnieniu od bardzo aromatycznego suszu. Borowiki można suszyć, mrozić, marynować, dusić, a nawet grillować.