Smardz jest cenionym, lecz dość rzadko występującym gatunkiem w Polsce. Najczęściej rośnie gromadnie, ale spotkać można również pojedynczo występujące okazy. Preferuje świetliste lasy, najczęściej łęgowe. Lubi żyzne gleby, bogate w szczątki organiczne. Można go również spotkać na brzegach rzek i potoków, w trawach i trawiastych skrajach lasów, a niekiedy nawet wśród żywopłotów i rabat kwiatowych.Smardz świeży dostępny jest od kwietnia do czerwca.
Smardz mrożony dostępny jest cały rok.

Owocnik smardza może dochodzić nawet do wysokości 20 cm. Swoją formą może przypominać plaster miodu. Spotykane są okazy okrągłe, jajowate i stożkowate. Kapelusz zajmuje niekiedy do 2/3 trzonu i charakteryzuje się szerokimi zagłębieniami, zwanymi alweole. Powstają one z żeberek i ścieżek połączonych ze sobą faliście. Trzon, na którym umiejscowiony jest kapelusz, jest pusty i ma średnicę od 2 do 4 cm. Smardz jest jasnoochrowy lub jasnożółty z brązowymi odcieniami. 
We francuskiej kuchni jednemu tylko grzybowi smardz ustępuje - trufli. Charakteryzuje go delikatny smak i aromat. Jest kruchy, łagodny w smaku i ma korzenny aromat.