leccinum 

Koźlarz odmiana czerwona i babka, występuje na polanach leśnych, w niewielkich zagajnikach i obrzeżach lasu, najczęściej jednak wśród brzóz i osik. Owocniki bywają bardzo duże. Kapelusze osiągają średnicę 20 cm, a trzony wysokość nawet do 15-20 cm. Koźlarze występuje pojedynczo lub w grupach po kilka sztuk.

U koźlarzy babka kapelusz bywa omszony lub gładki. Występuje w barwie białawej, brązowej do prawie czarnej. U koźlarzy czerwonych przybiera barwę rdzawo-brązową, brązowo-czerwoną i brązowo-pomarańczową. Owocnik początkowo ma kształt półkulisty, który z czasem staje się wypukły do poduszkowatego. Jego powierzchnia jest sucha i gładka. Trzon jest stosunkowo długi i smukły. Nie ma osłony. Jego struktura jest włóknista i szorstka. Pory, występujące od spodu są biało-szare lub żółte, z wiekiem zmieniają się w ochrowo-szarawe.
 
U koźlarzy najsmaczniejsze są młode owocniki i kapelusze. Trzony sprawiają wrażenie zdrewniałych i włóknistych, a po przetworzeniu twardych. W trakcie obróbki miąższ przybiera czarną barwę.