Pieprznik jadalny zwany potocznie kurką występuje gromadnie po kilka, a nawet kilkanaście sztuk w bliskim sąsiedztwie. Znaleźć go można w różnych typach drzewostanu, głównie na siedliskach borowych, wśród sosen i świerków, niekiedy w pobliżu dębów, buków i grabów. Kurka występuję w mchach i opadłych liściach. W odróżnieniu od borowików lub podgrzybków nie robaczywieje.

Kurka charakteryzuje się odcieniem jasnożółtym do pomarańczowożółtego. Kapelusz osiąga średnicę nawet do 12 cm, początkowo jest guzkowaty, później wypukły z podwiniętym brzegiem. U starszych okazów jest rozpostarty, z postrzępionymi brzegami, aż wreszcie lejkowaty. Powierzchnia kapelusza gładka i matowa. Od wewnętrznej strony pojawiają się listewki, zbiegające ku trzonowi. Są one wyraziste, grube i nieregularne. Kurki osiągają wysokość do 8 cm. Trzon ma średnicę do 2 cm i delikatnie zwęża się ku dołowi.

Kurki charakteryzują się bardzo aromatycznym zapachem, nieco owocowym, korzennym, przypominającym pieprz. W smaku może być zarówno delikatna jak i ostrawa. Kurkę można różnorodnie przetwarzać: dusić, marynować czy kisić.